🚂 Stukot kół i zaryglowane drzwi. Anatomia syberyjskiej podróży
W poprzednim wpisie zostawiliśmy naszych bohaterów w chwili, gdy ich dotychczasowe życie runęło w zaledwie dwadzieścia minut. Brutalne przymuszenie do opuszczenia rodzinnego domu, pośpiech, strach i bezradność zlały się w jedno paraliżujące wspomnienie. Prawdziwy dramat i bezwzględna machina sowieckiego aparatu represji miały jednak dopiero odsłonić swoje najmroczniejsze oblicze. Po dotarciu na stację kolejową i upchnięciu dziesiątek rodzin w ciemnych wnętrzach wagonów towarowych rozległ się rozdzierający pisk metalu. Drzwi zostały zaryglowane. Rozpoczęła się droga na „nieludzką ziemię”.
Dla tysięcy polskich rodzin ta podróż stała się granicą między życiem a śmiercią. Ciasnota, niemal całkowity brak dopływu świeżego powietrza i wszechobecny, miarowy, monotonny stukot kół na dobre zapisały się w pamięci tych, którym udało się przetrwać.
 |
Stefan Centomirski – Polaków na Syberię, 1986 Wagony towarowe, tzw. „tiepłuszki”, którymi masowo wywożono Polaków na Syberię |
