Pamięć wykuta w wierszu. Recenzja tomu „Dłutko pamięci” Barbary Janczury„Dłutko pamięci. Wiersze o pamięci, prawdzie i Sybirze” Barbary Janczury to niezwykle poruszający, poetycki dokument syberyjskiej odysei. Autorka z ogromną wrażliwością i bolesną szczerością kreśli sagę o przetrwaniu, cierpieniu i niezłomności tych, którzy doświadczyli piekła „nieludzkiej ziemi”.
Wydawca trafnie zauważa, że poetka poprzez tytułowe „dłutko pamięci” buduje literacki pomnik pokoleniu, które u progu sędziwej starości odchodzi na wieczną wachtę. To określenie idealnie oddaje charakter tomu. Choć słowo „dłutko” brzmi subtelnie, w dłoniach Janczury staje się precyzyjnym narzędziem ocalenia od zapomnienia. Autorka nie posługuje się tanim patosem. Zamiast tego z czułością i niemal rzeźbiarską dokładnością wykuwa wierszem pamięć o losach Sybiraków – od brutalnie przerwanych, cieszanowskich poranków dzieciństwa, przez koszmar bydlęcych wagonów i stepową walkę o przetrwanie, aż po bezimienne mogiły, nad którymi szumi tajga.
To lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce dotknąć żywej historii przelanej na papier. Książka Barbary Janczury to nie tylko hołd dla odchodzącego pokolenia, ale też dramatyczne, wciąż aktualne wołanie o prawdę i pamięć, które zostaje w czytelniku na bardzo długo.
Ocena: 5/5
